bewuststeenwijk.nl → Weblog

Rebalancing en Intervisie

Ten behoeve van het eerste 'Open Podium' van Bewust Steenwijkerland op 15 februari 2012 vertelt Irma Lok over Rebalancing in relatie tot deze vorm van intervisie en manifestatie als aanbieder/coach/begeleider in bewustwording. Als deelnemer aan Bewust Steenwijkerland zijn we  allemaal aanbieders/begeleiders op het gebied van bewustwording en zijn daar allemaal uniek in met eigen methoden, technieken en Zijn.  

Rebalancing

Rebalancing is lichaamswerk en bewustzijn. Het brengt je meer naar je eigen voelen en je vrijheid. Het ondersteunt je als jezelf toestemming wilt geven de ruimte in te nemen die tevoorschijn komt als je oude krampen loslaat. Een manier dus om oude plaatjes van jezelf los te laten en meer naar je ware aard te gaan leven. Door met aandacht aanwezig te zijn in je lichaam nodigt het je uit nieuwe ruimtes in te nemen en bestaande ruimtes in jezelf niet langer door kramp of angst te laten bezetten.

 

Intervisie

Ook in je menszijn, werk en contacten als aanbieder/coach/begeleider heb je te maken met bezette gebieden in jezelf. Als je meer inzicht in jezelf wilt in wie je bent als aanbieder/coach/begeleider, wat je wilt, hoe je overkomt, wat je belemmert etc., zijn er verschillende manieren van intervisie. Het lichaamswerk heeft een minder mentale en meer een fysieke ingang. Dat blijkt voor veel mensen een verademing te zijn, ook of zelfs in het werk wat wij doen. Er zijn tijdens ons leven en werken weinig plaatsen waar we écht kunnen leren over de diepe samenhang tussen onze lichamelijke en geestelijke gezondheid. Toch houdt ons welzijn en dus ook de mate waarin we ontspannen onszelf kunnen zijn en ook zo kunnen handelen en begeleiden, verband met een diepliggende spierspanning. We kennen natuurlijk wel dingen die helpen om je (tijdelijk) beter te doen voelen en op meerdere niveaus, over wat je lichaamshouding te maken heeft met hoe je jezelf voelt en hoe je in de wereld staat, biedt altijd weer interessante informatie.

 

Buiten maar ook binnen ons werk wordt vaak een sterk appél gedaan op mentale intelligentie. De psyche raakt overbelast en behoorlijk in het nauw gedreven. Overbelasting, stress, onzekerheid, fysieke klachten, problemen in de psyche, worden niet opgelost op het niveau waarop ze ontstaan, maar kunnen wel veranderen als we ruimer worden. Dit ruimer worden is mogelijk als we dieper en dieper ontspannen in ons fysieke lichaam. Dan ontstaat er ruimte voor de geest om te ontspannen. Dan wordt het mogelijk meer vanuit een natuurlijke wijsheid te leven. De mentale intelligentie is dan niet meer de belangrijkste drijfveer maar meer een functie van de geest die gebruikt kan worden als dat nodig is.

 

Rebalancing en deze manier van lichaamsgerichte intervisie met elkaar is een uitnodiging om nieuwsgierig te zijn naar jezelf. Als je ondersteuning zoekt, iets wilt veranderen, wil je vaak ergens vanaf; spanning, terugkerend ongemak, angst, onzekerheid, stress, onrust, vermoeidheid, ergernis of wat dan ook. Ergens vanaf willen is een klus en niet het meest vreugdevolle wat je kunt doen in je leven. Deze vorm van intervisie werkt het best als je nieuwsgierig en geïnteresseerd bent om jezelf te onderzoeken en open te staan om te zien wat je doet. Als je weet wat je doet, kun je doen wat je wilt, eerst moet het bewustzijn aanwezig zijn. Het betekent meestal dat je stopt met jezelf te (willen) verbeteren, dat je ontspant in wat je voelt ook al is dat soms ongemak. Het is vreugdevol en speels om jezelf beter te leren kennen in al je gevoelens en te ontspannen in je natuurlijke aard, die vaak wat verborgen maar wel altijd aanwezig is. We zijn geïnteresseerd in wat ons ten diepste menselijk maakt met alle kleuren en tonen die mogelijk zijn. Door je eigen lichamelijkheid/belichaming te leren aanvaarden kun je jezelf leren kennen. En dat zal ook voelbaar zijn en zijn vruchten afwerpen in je menszijn als aanbieder/coach/begeleider, je werk en je contacten!

 

Uiteindelijk is alles wat we doen gericht op geluk, of het nu vakanties zijn of materieel interessante zaken, werk, succes of vriendschappen, als mens proberen we allemaal met onze inzet iets te zijn of te worden. Als je meer onder de oppervlakte van jezelf wilt kijken zal deze vorm van intervisie je ondersteunen. Het gaat over ont-wikkelen, loslaten van de ‘oude’ manier van kijken, niet meer tegenhouden van datgene wat er is. In die zin gaat het niet om veranderen, je hoeft immers niet te worden wie je al bent J.

 

De uitnodiging is steeds te ontspannen in dat wat er is en daardoor de ruimte die ontstaat ook in te nemen. Ontspannen in dat wat er is houdt in dat je de gevoelens die opkomen gewoon voelt. Simpelweg betekent het dat je er niet tegen vecht maar er in ontspant. Het gaat er niet om een totale fysieke ontspanning te bereiken, we hebben zeker ook een bepaalde spanning nodig al was het alleen maar om rechtop te kunnen lopen. Het gaat om bewustzijn en wakkerheid te brengen in wat we doen met ons lichaam en met onze geest zodat er een gezonde balans tussen spanning en ontspanning kan ontstaan.

 

Hoe sta je in de wereld

Ontspanning is niet alleen een kwestie van het loslaten van spieren. De spanning in de spieren en het bindweefsel is een manifestatie van iets dat voorkomt uit diepere lagen. Omdat onverwerkte ervaringen uit het verleden zich behalve in de geest ook in het lichaam vastzetten, kan dat gebied in het lichaam en in de geest bevriezen. Zulke gebieden beweeg je dan minder of moeilijker, het kan stijf aanvoelen. Een andere mogelijkheid is dat onverwerkte ervaringen ontkend worden en daarmee een soort slapheid geven in de betreffende lichaamsgebieden of een vaagheid in de geest. In het lichaam kan dat als futloos voelen of krachteloos. Een te hoge of een te lage tonus is het gevolg. Deze hoge of lage tonus hangt samen met hoe we in de wereld staan en hoe we hebben gereageerd op een tekort aan liefde en aandacht vroeger in ons leven.

 

Sommige mensen zijn strategisch geworden en zijn beter hun best gaan doen om toch het gemiste binnen te halen, dit geeft een hoge spiertonus. Anderen trekken zich juist terug en geven het op, dit kan een ondertonus geven in de spieren. Het lichaam gaat naar die over- en onderspanning staan en onze bewegingen worden daardoor beïnvloed. Het gevolg is een onnatuurlijke houding die de reactieve patronen ondersteunt (de reacties die zijn gebaseerd op onze situatie van vroeger). Het zijn geen reacties die vrij zijn in dit moment. Het zijn reacties vanuit een oude kramp, een oude angst waarvan we denken dat wij dat zijn, we zijn er mee geïdentificeerd. Deze reactieve patronen kunnen ons hele leven ‘gevangen’ houden. Door lichaamswerk in combinatie met het zelfonderzoek maken we meer contact met deze patronen en worden we gevoeliger in ons lichaam. We hoeven nergens van verlost te worden, we hoeven er alleen in te ontspannen.

 

Tussen de overspanning en de onderspanning zit ‘het midden’. Als we niet vechten en niet vluchten zin we gewoon aanwezig zonder iets te verwerven of te vermijden. Dan komt onze ware aard meer aan het licht en kan de frisse wind van het nu waaien waarin elk moment nieuw is en niet gebaseerd is op het verleden.

 

Zo ben ik en jij bent anders

Ieder van ons is uniek. Niemand doet hetzelfde, niemand heeft dezelfde ervaring, iedereen gelooft iets anders over zichzelf en de wereld, iedereen is anders. Alleen door het kennen en verwerken van de eigen ervaringen kun je jezelf leren kennen. Niemand anders kan dat doen voor ons. Pas als we zelf onze natuurlijke aard ervaren krijgt deze voor ons betekenis. De ander kan alleen meekijken, erbij zijn en delen vanuit eigen ervaring. Deze frisse blik van de ander zal ondersteunend werken op weg naar meer inzicht. De schoonheid en onvernietigbaarheid van de individualiteit, de eigenheid van ieder mens, is onmiskenbaar. In Rebalancing en in deze vorm van intervisie hebben we respect voor wie wijzelf en de ander in het diepst van ons wezen zijn.

 

Door de kostbaarheid van ons lichaam te onderschrijven nodigen we onszelf en de ander uit van ons lichaam te houden, met alles erop en eraan. Voor velen wordt het leven gestuurd door de geest, de gedachten en ideeën en plannen. De geest is een prachtig fenomeen maar we hebben haar niet continu nodig om te leven. Soms is het handig en soms niet. De geest gaat meestal over straks of gisteren. Ons lichaam is altijd hier. Door deze benadering van lichaamsgerichte intervisie is het mogelijk voorbij de gedachte-inhoud van de geest te gaan en vanuit een ruimer en vrijer perspectief naar die gedachte-inhoud te kijken. We kunnen dan ervaren dat wij niet die gevoelens zijn of die gedachten zijn. We zijn ook niet ons lichaam of onze geest. Beiden zijn uitdrukking van ons wezen, onze ziel. Elke identificatie zal de directe ervaring van het leven in de weg staan.

 

Lichaamsgerichte  intervisie in de praktijk

Wat kun je dan van intervisie verwachten in deze vorm? We zullen veel met bewuste aandacht werken. Aan de hand van oefeningen en onderzoeksvragen aan onszelf en elkaar richten we de aandacht op ons lichaam en op wat het ons te vertellen heeft in de context van wat speelt en waar we helderheid over willen verkrijgen. Aandacht maakt afgesloten gebieden toegankelijk, aandacht brengt bewustzijn naar afgesloten gebieden. Met vriendelijke ogen blijf je kijken naar wat je doet. De soort aandacht die je geeft aan jezelf is bepalend of je opent voor wat er te voelen valt. De aandacht zal meer naar het lichaam gaan dan naar de gedachten. Zo zullen de bijeenkomsten een rustpunt zijn, kan er meer natuurlijkheid en kunnen vrije eigen kwaliteiten tevoorschijn komen. We houden ons minder gevangen in ons verhaal en daar waar we dat wel doen kunnen we ons daarvan bewust worden.

 

Het meer zakken in je lichaam zal je informatie geven over je lichaamshouding, over en bewustzijn van de eigen houding die, hoe kan het ook anders, te maken heeft met hoe je in de wereld staat. We zullen behalve er met de aandacht bij te zijn ook woorden aan geven. In onze taal gebruiken we veel uitdrukkingen die de relatie aangeven tussen instelling (geest) en lichaam. Denk maar eens aan: de schouders eronder zetten, het hoofd laten hangen, je tanden erin zetten, teveel op je nek nemen, je rug rechten, je poot stijf houden, door de grond of de mand zakken etc. Veel uitspraken die we gebruiken in onze taal geven al aan dat de houding in bepaalde lichaamsgebieden een bepaalde sfeer bij zich draagt. Elk lichaamsdeel heeft zo zijn eigen psychologie. Meestal zijn we er zo aan gewend dat we niet door hebben dat het ook vrijer kan voelen. We gaan ervan uit dat we allemaal een heel goede reden hebben gehad om deze houding aan te nemen. Het is echter een houding die vroeger nodig was en waar we uit gewoonte nog steeds in leven. Op die manier gekeken leven we in het verleden en staat onze creativiteit om vanuit het nu, in de werkelijkheid, in je werk, in contact met je relaties, te reageren. Door in de intervisie bijvoorbeeld zo’n houding uit te vergroten, te overdrijven, kun je veel informatie naar boven halen en een andere balans bereiken.

 

Naast aandacht zullen we bewust omgaan met ademhaling. Ademhaling staat voor leven-energie-basis-contact. Aan de ademhaling is veel te zien en het is een functie van het lichaam die ook te beïnvloeden is. Ademhaling is verbonden aan gevoelens. Oppervlakkigheid vind je terug in de ademhaling maar ook intensiteit en vitaliteit zijn af te lezen aan de adem. Elke emotie heeft zo een eigen ritme en intensiteit. Kortom de ademhaling onthult onze levensinstelling. Met de inademing laad je energetisch op, je neemt lucht in. Ook dit hangt weer samen met de manier waarop je in de wereld staat. Ben je meer een strategisch iemand dan zal je inademing langer zijn, de gelaatskleur is vaak wat roder en deze mensen doen, als het moeilijk wordt meestal er nog een schepje bovenop. Ben je een wat teruggetrokken type is de uitademing meestal wat langer. Het kan dan zijn dat je een tekort aan energie ervaart en als het moeilijk wordt eerder opgeeft. Er valt veel te leren over ons eigen ademen en als we in de bijeenkomsten meer gaan ademen leidt dat meestal tot meer gaan voelen. De adem kan ons gevoelsleven toegankelijker maken.

 

De aandacht, ademhaling en het zien en verwoorden van wat we doen brengt ons dichter bij ons zelf en ons voelen. We krijgen meer zicht op hoe we in het leven staan. We zullen daar ook bij stil staan. Als we bijvoorbeeld met gespannen schouders in een sessie met een cliënt zitten is het belangrijk om die spanning buiten het gesprek eens te gaan voelen, dus te realiseren wat we doen voordat er iets losgelaten kan worden. Of om eens te onderzoeken waarom je die ene cliënt als zo ‘lastig’ ervaart. Het betekent dat we meer contact maken met datgene wat we toch al doen/wat we toch al voelen (‘het is er toch al’). De gebieden die we aanspannen of waar we afwezig zijn worden duidelijker. Er kunnen herinneringen boven komen die ooit de reden waren om jezelf aan te spannen of te beschermen. Stap één is om elk oordeel te laten varen, om met interesse te blijven kijken. Die houding van interesse nodigt een volwassenheid uit waardoor je vrijer contact kunt maken met eventuele oude gevoelens die boven komen. Je hoeft dan niet in de gevoelens te gaan alsof het weer ‘toen’  was en ook hoef je die gevoelens niet te onderdrukken. Vaak identificeren we ons met die oude gevoelens omdat we er  ons niet van bewust zijn en reageren we alsof we nog steeds in die vroegere situatie zijn.

 

Dieren doen niet zo ingewikkeld. ‘Het konijn wordt op de hielen gezeten door de jager, een echt bedreigende situatie. Het konijn zet het in paniek op een rennen en vlucht achter een boom. Net op tijd gered. Achter die boom is zijn ademhaling nog wat snel en bibbert hij met grote angstogen nog even na en gaat na een tijdje weer over tot de orde van de dag.’

Dieren hebben een natuurlijke manier van loslaten van angsten. Als mens zitten we vaak ons hele leven achter die boom uit angst dat het weer gaat gebeuren… we blijven trillen. Het gevaar is allang voorbij en we gedragen ons soms alsof er nog steeds direct gevaar dreigt. We kunnen wel wakker en alert zijn om onszelf te beschermen als het echt nodig is maar ook wij leven nog wel eens onbewust in oude angsten en dan gaan ons lichaam en onze geest daar naar staan alsof het nog steeds vroeger is.

 

Resumé

Kortom, deze vorm van intervisie zal je, naast dat het een rustpunt zijn zal zijn in de hectiek van alledag en in de stroom van je gedachten, inzichten geven in je houding, je gedrag, je voelen, in hoe jij in de wereld staat en waar je jezelf tegenhoudt in je menszijn en als aanbieder/coach/begeleider. Door het bewust worden en het meer in je midden zijn zul je meer ontspannen en vrijer bewegen, begeleiden, handelen en relateren.

Datum: 06-01-2012 in netwerk
Tags:

Reacties | Reageren

 

Opleidingen Reading, Healing, Reconnection Homeopathie Lichaamsgerichte therapie Reiki Familieopstellingen / Systemisch werk Psychosociale therapie Dans Transpersoonlijke therapie Paranormale hulpverlening Retraites Winkels Sjamanisme Communicatie Sport en Beweging Massage Sterven, Rouw en uitvaart Wellness Kunstzinnig-creatief Zwangerschapsbegeleiding Bewustzijnsontwikkeling Loopbaanbegeleiding Muziek Coaching Regressietherapie Oosterse Geneeswijzen Kinderen-Ouders Voeding Meditatie & Mindfulness NLP Voetreflexologie Ademtherapie Relatietherapie Mensenrechten Lichaamswerk Catering Wonen Kleding Natuurgeneeskunde Supervisie Therapieën Acupunctuur Haptonomie Natuurcoaching Yoga Kunstzinnige therapie Accommodatie Astrologie Dieren Milieu & Duurzaamheid